دیالکتیک تنهایی – بخش دوم (پایانی)

در دوره کار جمعی، آوازهای جمعی، تفریحات جمعی، انسان از همیشه تنهاتر است. انسان عصر جدید هرگز به آنچه می کند به تمامی دل نمی سپارد.  بخشی از او – عمیقترین بخش او – همواره برکنار و هشیار است …

مقاله دیالکتیک تنهایی در سال 1950 توسط اوکتاویو پاز نوشته شده و خشایار دیهیمی آن را به فارسی برگردانده است.
بخش اول این برنامه را از اینجا بشنوید: http://www.gahshenood.com/?p=1847

ضبط و میکس: محسن

موسیقی متن:
حال که تنها شده ام میروی، اثر محمدرضا شجریان
در آستانه، اثر احمد شاملو


 

4 Responses

  1. سعید says:

    خدا از بزرگی کمتان نکنه. :)

  2. محمد says:

    با سلام
    از آشنایی با این سایت خوشحالم
    خاطرات ژاپن و صد البته جامعه شناسی خودمانی را با علاقه گوش دادم
    و آن را به دست دیگران می رسانم
    بفرمایید ایا من نیز می توانم متنهای مهم و زیبا را باموبایلم در سکوت ضبط کنم و برای شما آپلود کنم؟
    2- پیشنهاد می کنم از دیگر کتب معروف نیز استفاده بفرمایید مانندمطالب استاد مصطفی ملکیان و یا جبران خلیل جبران
    متشکرم

  3. امیرحسین says:

    محمد عزیز . مطمئنا شما میتونین فابلهای صوتی خودتون رو برای ما بفرستین و ما هم برای شما ویرایش و صدا گذاری میکنیم و به اسم خوتون منتشرش میکنیم . برای داشتن اطلاعات بیشتر میتونی در بخش درباره قاصدک راجع به ویژگی های فنی و محتوایی برنامه های صوتی ارسالی مطالعه کنی و همینطور اگه سوالی داشتی حتما به ما ایمیل بزن .

  4. مجتبی says:

    ممنون

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.